Większość nowszych flagowców Google Pixel i Samsung Galaxy oraz coraz więcej modeli innych producentów. Nie ma jednej listy, bo zależy to od modelu i od kraju, w którym telefon został sprzedany.
Ten sam model może mieć eSIM na jednym rynku, a na innym nie, zwłaszcza w Chinach i w części modeli sprzedawanych w Hongkongu.
Dlatego sprawdzaj telefon, a nie nazwę modelu: jeśli Ustawienia → Sieć i internet → Karty SIM proponują dodanie eSIM, telefon ją obsługuje.
Poszukaj opcji dodania eSIM. iPhone: Ustawienia → Sieć komórkowa → Dodaj eSIM. Android: Ustawienia → Sieć i internet → Karty SIM → Dodaj eSIM. Jeśli taka opcja jest, telefon obsługuje eSIM.
Spełnione muszą być dwa warunki, a to dopiero pierwszy. Telefon musi też być bez blokady operatora, a tego żaden telefon nie powie Ci ze swoich ustawień.
Sprawdź oba przed zakupem. eSIM instaluje się raz, a telefon, który jej nie przyjmie, już wydał Twoje pieniądze.
Zwykle tak, o ile ten model ma eSIM i nie ma blokady. Obie rzeczy zależą od tego, gdzie został sprzedany.
Część modeli sprzedawanych w Chinach kontynentalnych nie ma sprzętu eSIM, a część sprzedawanych gdzie indziej w Azji różni się od wersji międzynarodowej.
Pewnym testem jest telefon, który trzymasz w ręce: jeśli jego ustawienia proponują dodanie eSIM, to znaczy, że ją ma.
Ustawienia → Sieć i internet → Karty SIM → Dodaj eSIM, a potem zeskanuj kod QR ze strony zamówienia. Nazwy różnią się trochę między producentami, ale droga jest wszędzie podobna.
Większość Androidów pozwala też wpisać dane. Dają jedno pole i chcą całego klucza aktywacyjnego, którego skopiujesz ze strony zamówienia.
Instaluj na Wi-Fi, przed wyjazdem, i zostaw eSIM na miejscu, kiedy już tam jest.
Napisz do nas — odpowiada człowiek, zwykle w ciągu jednego dnia roboczego.