Telefon nie sfotografuje własnego ekranu, więc zrób najpierw zrzut ekranu z kodem QR.
Potem zacznij konfigurację eSIM — iPhone: Ustawienia → Sieć komórkowa → Dodaj eSIM; Android: Ustawienia → Sieć i internet → Karty SIM → Dodaj eSIM — a kiedy telefon poprosi o zeskanowanie, wybierz ten zrzut ze swoich zdjęć. Zarówno iOS, jak i Android czytają kod QR ze zdjęcia.
Na iPhonie z iOS 17.4 albo nowszym przycisk instalacji na stronie zamówienia robi to samo jednym dotknięciem i bez zrzutu.
Jeśli Twój iPhone ma iOS 17.4 albo nowszy, otwórz na nim stronę zamówienia i dotknij przycisku instalacji. iOS przejmuje resztę.
Jeśli nie, użyj kodu QR: Ustawienia → Sieć komórkowa → Dodaj eSIM → Użyj kodu QR, a potem skieruj kamerę na kod wyświetlony na innym ekranie.
Jeśli iPhone, na którym instalujesz, jest tym samym, który pokazuje kod, zrób najpierw jego zrzut ekranu. Kiedy konfiguracja eSIM poprosi o zeskanowanie, wybierz to zdjęcie ze swoich zdjęć.
Zrób to na Wi-Fi, przed wylotem. eSIM instaluje się raz, więc potem jej nie usuwaj.
To własny link instalacyjny eSIM od Apple. Dotknięty na iPhonie z iOS 17.4 albo nowszym przekazuje pakiet wprost do iOS, który dalej prowadzi Cię przez dodanie linii.
Dotknij go na tym iPhonie, który będzie korzystał z pakietu. Na starszym iPhonie, na Androidzie albo na komputerze nie zrobi nic.
Wszyscy pozostali używają kodu QR albo danych ręcznych z tej samej strony. Wszystkie trzy instalują tę samą eSIM.
Użyj danych ręcznych z tej samej strony zamówienia. Instalują dokładnie tę samą eSIM i nie potrzebują kamery.
Jeśli skanujesz z telefonu, który wyświetla kod, to właśnie jest problem: zrób zrzut ekranu i wybierz to zdjęcie ze swoich zdjęć, kiedy telefon poprosi o zeskanowanie.
Kodu raz zeskanowanego nie da się zeskanować ponownie. Jeśli eSIM jest już na telefonie, to znaczy, że jest zainstalowana i nie ma nic więcej do zrobienia.
Jasność też pomaga: podkręć jasność ekranu z kodem i odsuń telefony trochę dalej od siebie.
Napisz do nas — odpowiada człowiek, zwykle w ciągu jednego dnia roboczego.