ਇਹ ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦੋ ਅੱਧ ਹਨ ਜੋ QR ਕੋਡ ਵਿੱਚ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। SM-DP+ ਪਤਾ ਉਹ ਸਰਵਰ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨ ਕੋਡ ਉਸ ਸਰਵਰ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ eSIM ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੋ ਖ਼ਾਨੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਫ਼ੋਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਖ਼ਾਨਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਫ਼ੋਨ ਪੂਰੀ ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਿੰਨੇ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡੇ ਆਰਡਰ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਕਾਪੀ ਕਰਨ ਦਾ ਬਟਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਸਮਝੋ: ਜਿਸ ਕੋਲ ਇਹ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਲਾਨ ਇੰਸਟਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਆਰਡਰ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ Android ਫ਼ੋਨ ਇੱਕੋ ਖ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨ ਕੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ: ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਡਰ ਪੰਨੇ ਤੋਂ ਕਾਪੀ ਕਰ ਕੇ ਚਿਪਕਾ ਦਿਓ।
ਕੁਝ ਫ਼ੋਨ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਹਨ — SM-DP+ ਪਤਾ ਤੇ ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨ ਕੋਡ।
iPhone ਉੱਤੇ: Settings → Mobile Service → Add eSIM → Use QR Code → Enter Details Manually, ਤੇ ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਵੈਲਯੂ ਚਿਪਕਾ ਦਿਓ।
ਦੁਬਾਰਾ ਟਾਈਪ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਕਾਪੀ-ਪੇਸਟ ਕਰੋ। ਕੀ ਲੰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਗ਼ਲਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਹੀਂ। ਇੱਕ eSIM, ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ। ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਡਾਊਨਲੋਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਫ਼ੋਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸੇ ਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਪਲਾਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਖ਼ਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਲਿੰਕ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜੀਅ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਇੰਸਟਾਲ ਕਰ ਲਵੇ।
ਇੱਕ ਪਲਾਨ ਦੋ ਫ਼ੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਸਨਲ ਹੌਟਸਪੌਟ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪਲਾਨ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਆਰਡਰ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ, «ਇੰਸਟਾਲ ਕਰੋ» ਦੇ ਹੇਠਾਂ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਣਦਾ ਹੈ — ਇੱਕ ਟੈਪ ਵਾਲੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਹੱਥੀਂ ਭਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੈਲਯੂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਚੈੱਕਆਊਟ ਉੱਤੇ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉੱਥੇ ਵੀ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ।
ਪੰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਪਤਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਰਡਰ ਨੰਬਰ ਨਾਲ ਆਰਡਰ ਦੁਬਾਰਾ ਲੱਭ ਲਵੋ।
ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਛੋ — ਜਵਾਬ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਦਰ।